Rabu, 17 Maret 2010

kata mutiara

Hari ini sebelum kita mengatakan kata-kata yang tidak baik,
Fikirkan tentang seseorang yang tidak dapat berkata-kata sama sekali.

Sebelum kita mengeluh tentang rasa dari makanan,
Fikirkan tentang seseorang yang tidak punya apapun untuk dimakan.

Sebelum anda mengeluh tidak punya apa-apa,
Fikirkan tentang seseorang yang meminta-minta dijalanan.

Sebelum kita mengeluh bahawa kita buruk,
Fikirkan tentang seseorang yang berada pada keadaan yang terburuk di dalam hidupnya.

Sebelum mengeluh tentang suami atau isteri anda,
Fikirkan tentang seseorang yang memohon kepada Tuhan untuk diberikan teman hidup.

Hari ini sebelum kita mengeluh tentang hidup,
Fikirkan tentang seseorang yang meninggal terlalu cepat.

Sebelum kita mengeluh tentang anak-anak kita,
Fikirkan tentang seseorang yang sangat ingin mempunyai anak tetapi dirinya mandul.

Sebelum kita mengeluh tentang rumah yang kotor kerana pembantu tidak mengerjakan tugasnya,
Fikirkan tentang orang-orang yang tinggal dijalanan.

Dan di saat kita letih dan mengeluh tentang pekerjaan,
Fikirkan tentang pengangguran, orang-orang cacat yang berharap mereka mempunyai pekerjaan seperti kita.

Sebelum kita menunjukkan jari dan menyalahkan orang lain,
Ingatlah bahawa tidak ada seorangpun yang tidak berdosa.

Dan ketika kita sedang bersedih dan hidup dalam kesusahan,
Tersenyum dan berterima kasihlah kepada Tuhan bahawa kita masih hidup !

kata mutiara

Kuingat kata-kata mutiara yang menusuk dalam batin.
"Orang mulia menyalahkan dirinya, orang bodoh menyalahkan orang lain"
Mengenal diri yang paling penting, adalah utama demi kesadaran jagat raya.
Berarti pula memahami kesalahan, serta kekeliruannya masing-masing.

Semakin banyak yang dipikirkan.
Semakin banyak yang dibutuhkan.
Berarti semakin menumpuk pula resikonya.

Menunggu sangatlah mengesalkan, membosankan dan menggelisahkan.
Meskipun duduk dalam mobil mewah dan cukup makanan.
Apalagi ulahnya orang pemalas.
Yang seumur-umur hanya menunggu waktu yang tidak kunjung berakhir.

Mendidik bukan hanya dengan nasihat saja.
Sebab yang menjadi sukses adalah memberikan contoh dengan perbuatan yang baik.
Sesuai dengan apa yang dikatakannya.
Jangan lain di kata lain di perbuatan.

Semua yang ada di sekitar kita, meskipun tinggi nilainya, tidak ada artinya sama sekali.
Tampaknya seakan semua gersang, jika kita terjangkit penyakit bosan.

Sesuatu yang baik, belum tentu benar.
Sesuatu yang benar, belum tentu baik.
Sesuatu yang bagus, belum tentu berharga.
Sesuatu yang berharga/berguna, belum tentu bagus.

Senin, 15 Maret 2010

pantun

RANGKUMAN PANTUN MINANG

Batang tabu jo batang timbarau
Dibawo anak rang Tanjuang Pati,
Manolah sagalo sanak nan di rantau
Kirimkan kami pantun paubek hati

Nak duo pantun sairiang,

Gunuang Marapi jo Singgalang
Banuhampu talatak ditangahnyo,
Sagunuang pantun mambawo tabang
Kok lai ka inggok di hati ambo
Kiriman : ZS Mangkuto

Salido maso daulu
Bapasia bapantai camin,
Kapalo samo babulu
Pandapek balain-lain

Banyak sumua di Piaman
Tampek urang mancuci ikan,
Kok umua dipanjangkan Tuhan
Kacio Bahaso Kampuang dilestarikan
Kiriman : Bundo Nismah Rumzy

Salingkik manyalingkik malah kaji
Bandaro labiah alah tuning pulo,
Jikok dipasarik iyo sarik tajadi
Bakarilahan labiah ikhlas jadino
Kiriman : Darul Makmur St.Parapatiah

Sato manyalingkik pulo ciek :

Kaluak paku kacang balimbiang
Tampuruang lenggang lengokkan
Baok manurun ka saruaso
Tanamlah siriah jo urekno.
Anak dipangku kamanakan dibimbiang
Urang kampuang dipatenggangkan
Jago nagari jan binaso
Jago sarato jo adat no

Balayia biduak rang tiku
Baok mandayuang sambia manungkuk
Basilang kayu di tingku
Disinan api mango ka hiduk.

Samo-samo kito sarahkan
Buliah nak sajuak dikiro-kiro
Habih adaik bakarilahan
Itu nan tapakai salamoko
Kiriman : Bandaro Labiah

Pantun dari Kalumbuak,

Kalumbuak balai baru
Basimpang jalan ka Kuranji
Bialah buruak asalai guru
Tiok bulan manarimo gaji

Mudiaknyo Padang, Sitinjau Lauik
Bairing oto tibo di Solok
Samo baranti Kanduang di Gunuang Medan
Nasib nan malang manimpo hiduik
Antah pabilo untuang ka elok
Jo ibo hati Kampuang denai tinggakan

Martapura lapeh Tabiang Tinggi
Kini oto lah di Batu Rajo
Masuak kota rantau Tanjuang Karang
Lewaiknyo Lampuang ombak badabua
Dulu asa yo nan urang cari
Kini sikolah nan urang tanyo
Tapek bana yo badan malang
Marantau untuang kok lai kamujua

Tingga, tinggalah kampuang
oi Minangkabau
yo Mande Kanduang, tolong jo do'a 
Indak, jodoh di kampuang
harok dirantau
den baok untuang Padang-Jakarta
Kiriman : Bandaro Labiah

Nan kayo tampaik batenggang
nan pandai lawan barundiang
nan bagak tampaik balinduang
kok buto paambuh lasuang
nan pakak palapeh badia

Urang Canduang mananam kasumbo 
Bakabakan sarato dilipuik pulo
Gadang pulo iduang ambo
Baa namo ambo disabuikan pulo

pantun

Permatang rimba bersuluh terang,
Ranting bersilang taut pegaga,
Dagang hamba jauh di seberang,
Membanting tulang buat keluarga.

Ke Kuala Sedili mencari kerang
Kerang di bawa di dalam perahu
Sungguh jauh di rantau orang
Menangis di hati siapa yang tahu

Masam manis buah kuini
Jangan pula makan melampau
Walau berkurun aku disini
Tapi masih dipandang perantau

Air diangkut di dalam timba,
Menyiram bunga tanam merata;
Usah diikut rasanya hiba,
Rindu tak terubat dek airmata.

Bayang redup si pohon kelapa
Tempat berteduh si anak rusa
Dagang tidak membawa apa
Mengapa pergi menanggung dosa

Naik sampan nak ke seberang
Pergi bersama dengan di dara
Hamba dagang di negeri orang
Jauh dari sanak saudara

Puas saya menanam ubi
Nenas juga ditanam orang
Puas sudah kutanam budi
Emas juga dipandang orang

Lebat pinang di pinggir Kampung
Masak setangkai letak di peti
Sedih hati mengenang untung
Jauh merantau mencari rezeki

Anak puyuh patah lah kaki
Memagut selasih dipinggir kali
Susah payah dagang mencari rezeki
Rahmat kasih Allah luas sekali

Girangnya hati sang teruna
Bertemu dara di hujung bendang
Apalah ada pada hamba
Rupa tiada harta pun kurang

Burung ketitir membuat sarang
Sarang dibuat dirumah tamu
Hamba ini seorang pedagang
Dagang untuk mencari ilmu

Baik-baik meniti bendang
Tanah yang lecak licin sekali
Rupa tiada harta pun kurang
Hanya ilmu penyuluh diri

Burung terbang diatas perigi
Sampan kolek penuh kelapa
Mencari ilmu di tempat tinggi
Namun asal ku tidak ku lupa

Buah delima tingalnya satu
Tempat bersarang semut dan kerengga
Sunguhpun jauh beribu batu
Namun yang tercinta dikenang juga

Daun gelenggang pengubat santau
Pohonnya condong tumbuh berjejeran
Anak dagang asing di rantau
Jangan lupakan desa kelahiran.

Silau persada berjejal bintang,
Indah purnama di Kuala Rusa,
Kalau tiada aral melintang,
Pulanglah jua hamba ke desa.

pantun

Ribu-ribu jalan ke Kandis
Landak membawa geliganya
Bondaku tinggal jangan menangis
Anakanda pergi membawa nasibnya

Singkarak kotanya tinggi
Asam pauh dari seberang
Kekanda berangkat ditangisi
Badan terbuang di rantau orang

Selasih di tebing tinggi
Kalau tinggi berdaun jangan
Anakanda pergi bonda tangisi
Alamat dagang mati beragan

Pisang kelat digonggong helang
Jatuh ke lubuk Inderagiri
Kalau berdagang ke tempat orang
Baik-baik membawa diri

Baju baru dalam almari
Baju dijahit tuakng pilihan
Kalaulah pandai membawa diri
Ke mana pergi pun orang kasihan

Berbuah pokok setambun tulang
Jangan dibuat ramuan santau
Jikalau untung anakanda pulang
Jikalau rugi hilang di rantau

Kajang tuan kajang berlipat
Kajang hamba mengkuang layu
Dagang tuan dagang bertempat
Dagang hamba terbuang lalu

Bengis sungguh orang pangkalan
Lalu-lalang perahu dihalang
Menangis dagang sepanjang jalan
Mengenang nasib di negeri orang

Sayang Singkarak kotanya tinggi
Asam pauh dari seberang
Awan berarak hamba tangisi
Dagang jauh di rantau orang

Asam pauh dari seberang
Tumbuhnya dekat tepi tebat
Dagang jauh di rantau orang
Sakit siapa akan mengubat?

Dari ladang pergi ke gurun
Buluh duri melingkar kota
Hari petang hujan pun turun
Dagang berurai air mata

Lurus jalan ke Paya Kumboh
Anak Padang mandi-manda
Bagaimana hati tidak rusuh
Terpaksa tinggalkan ayahanda bonda

Cik Mahat menahan bubu
Bubu dijemur di tengah halaman
Tingallah ayah tinggallah ibu
Anakanda merantau timba pengalaman

Apa digulai orang di ladang
Pucuk kacang sayur ketola
Apakah untung anak dagang?
Hari petang hatipun hiba

Telur cicak dalam dulang
Entah bertulang entahkan tidak
Sudah sampai negeri orang
Entah pulang entahkan tidak

Duduk berjuntai di atas batu
Sambil mengetuk si akar tuba
Berdagang ke tempat yang belum tentu
Macam menempah maut kan tiba

Pungut teritip di tiang batu
Batu pecah dilanda karang
Beginilah nasib dagang piatu
Kain basah kering di pinggang

Lebah terbakar terbang sekawan
Hinggap di celah kayu berduri
Alangkah cabar rupanya tuan
Dagangan indah tidak terbeli

Belayar dilaut menaiki kapal
Kapal berlabuh di Teluk Sawar
Bukannya banyak membawa modal
Harapkan untung bila menawar

Orang Padang mandi di gurun
Mandi berlimau bunga lada
Hari petang matahari pun turun
Dagang berembai air mata

Ambilkan saya sebilah pisau
Buat meraut bingkai lelayang
Hidup anakanda jauh merantau
Wajah bonda selalu terbayang

Bersiar-siar di tepi telaga
Untuk berlibur hati yang lara
Kepada bonda yang jauh di mata
Hati anakanda rindu tak terkira

Tudung saji hanyut terapung
Disulam mari dengan benang
Hajat hati nak pulang ke kampung
Lautan lebar tidak terenang

Anak enggang di kayu tinggi
Patah ranting terbanglah ia
Anak dagang tak lama di sini
Sampai musim pulanglah ia

Dari mana hendak ke mana
Tinggi rumput dari padi
Tahun mana bulan mana
Dapat kita berjumpa lagi?

Pak Tani mengasah parang
Parang disimpan di atas para
Dagang seorang di negeri orang
Tiada teman tiada saudara

Jumat, 12 Maret 2010

petatah petitih

Adat basandi syarak,

syarak basandi Kitabullah
syarak mangato, adat mamakai
camin nan indak kabua
palito nan indak padam
Adat bersendikan agama,
agama bersendikan Kitabullah,
agama mengatakan adat memakai,
cermin yang tidak kabur,
pelita yang tidak padam
Gadang jaan malendo
panjang jaan malindih.
Besar jangan melanda
panjang jangan melindih
Barek samo dipikua
ringan samo dijinjiang
ka bukik samo mandaki
ka lurah samo manurun

tatungkui samo makan tanah
tatilantang samo minum ambun
ka mudiak saantak galah
ka hilia sarangkuah dayuang
maelo karajo jo usao
mairik parang jo barani
Berat sama dipikul
ringan sama dijinjing
ke bukit sama mendaki
ke lurah sama menurun
tertelungkup sama makan tanah
tertelentang sama minum embun
ke mudik sehentak galah
ke hilir serangkuh dayung
menghela kerja dengan usaha
menghela perang dengan berani
Budi jan tajua,
paham jan tagadai
nan kayo iyolah kayo di budi
nan mulieh ilyolah mulieh di basa
Budi jangan terjual
paham jangan tergadai
yang kaya ialah budi
yang mulia ialah basa-basi
Condong mato ka nan rancak
condong salero ka nan lamak
rancak di awak
katuju di urang
Condong mata pada yang bagus
condong selera pada yang enak
bagus untuk kita

Ka mudiak sahantak gala
ka hilia sarangkuah dayuang
sakato lahia jo batin
sasuai muluik jo hati
Ke mudik sehentak galah
ke hilir serangkuh dayung
satu kata lahir dengan batin
sesuai mulut dengan hati
Adat dipakai baru
kain dipakai usang
bacupak sapanjang batuang
baadat sapanjang jalan
Adat dipakai baru
kain dipakai usang
bercupak sepanjang bambu
beradat sepanjang jalan
Labuah luruih jalannyo pasa
labuah luruih nan ka ditampuah
jalan pasa nan ka dituruik
Jalan besar lurus dan jalannya jelas
jalan besar lurus yang ditempuh
jalan jelas yang dituruti
Duduak mampunyoi pamainan
Tagak mampunyoi parintang
Duduk mempunyai permaianan
Tegak mempunyai perintang (waktu)
Sia marunduak sia bungkuak
Sia malompek sia patah

KATA MUTIARA

Ketika satu pintu kebahagiaan tertutup, pintu yang lain dibukakan.
Tetapi sering kali kita terpaku terlalu lama pada pintu yang tertutup sehingga tidak melihat pintu lain yang dibukakan bagi kita.
Dalam hidup,terkadang kita lebih banyak mendapatkan apa yang tidak kita inginkan. Dan ketika kita mendapatkan apa yang kita inginkan, akhirnya kita tahu bahwa yang kita inginkan terkadang tidak dapat membuat hidup kita menjadi lebih bahagia
Bermimpilah tentang apa yang ingin kamu impikan, pergilah ke tempat-tempat kamu ingin pergi.
Jadilah seperti yang kamu inginkan, kerna kamu hanya memiliki satu kehidupan dan satu kesempatan untuk melakukan hal-hal yang ingin kamu lakukan.
Masa depan yang cerah berdasarkan pada masa lalu yang telah dilupakan. Kamu tidak dapat melangkah dengan baik dalam kehidupan kamu sampai kamu melupakan kegagalan kamu dan rasa sakit hati.
Waktu kamu lahir, kamu menangis dan orang-orang di sekelilingmu tersenyum.
Jalanilah hidupmu sehingga pada waktu kamu meninggal, kamu tersenyum dan orang-orang di sekelilingmu menangis.
Semoga kamu mendapat cukup kebahagiaan untuk membuat kamu bahagia, cukup
cubaan untuk membuat kamu kuat, cukup penderitaan untuk membuat kamu menjadi
manusia yang sesungguhnya, dan cukup harapan untuk membuat kamu positif terhadap kehidupan.
Yang memimpin wanita bukan akalnya, melainkan hatinya.
Hari ini bila ia datang, jangan biarkan ia berlalu pergi. Esok kalau ia masih bertandang, jangan harap ia akan datang kembali
Sesuatu yang baik, belum tentu benar.
Sesuatu yang benar, belum tentu baik.
Sesuatu yang bagus, belum tentu berharga.
Sesuatu yang berharga/berguna, belum tentu bagus.
Agama menjadi sendi hidup, pengaruh menjadi penjaganya. Kalau tidak bersendi, runtuhlah hidup dan kalau tidak berpenjaga, binasalah hayat. Orang yang terhormat itu kehormatannya sendiri melarangnya berbuat jahat. -Pepatah Arab
Jangan tertarik kepada seseorang kerna parasnya, sebab keelokan paras dapat menyesatkan. Jangan pula tertarik kepada kekayaannya kerna kekayaan dapat musnah. Tertariklah kepada seseorang yang dapat membuatmu tersenyum, kerna hanya senyum yang dapat membuat hari-hari yang gelap menjadi cerah.
Sungguh benar bahwa kita tidak tahu apa yang kita miliki sampai kita kehilangannya,
tetapi sungguh benar pula bahwa kita tidak tahu apa yang belum pernah kita miliki sampai kita mendapatkannya.
Masa depan yang cerah selalu tergantung pada masa lalu yang dilupakan.
Kita tidak dapat meneruskan hidup dengan baik jika tidak dapat melupakan kegagalan dan sakit hati di masa lalu.
Tentang Waktu
Ambillah waktu untuk berfikir, itu adalah sumber kekuatan.
Ambillah waktu untuk bermain, itu adalah rahsia dari masa muda yang abadi.
Ambillah waktu untuk berdoa, itu adalah sumber ketenangan.
Ambillah waktu untuk belajar, itu adalah sumber kebijaksanaan.
Ambillah waktu untuk mencintai dan dicintai, itu adalah hak istimewa yang diberikan Tuhan.
Ambillah waktu untuk bersahabat, itu adalah jalan menuju kebahagiaan.
Ambillah waktu untuk tertawa, itu adalah musik yang menggetarkan hati.
Ambillah waktu untuk memberi, itu adalah membuat hidup terasa bererti.
Ambillah waktu untuk bekerja, itu adalah nilai keberhasilan.
Ambillah waktu untuk beramal, itu adalah kunci menuju syurga.
Harta yang paling menguntungkan ialah SABAR. Teman yang paling akrab adalah AMAL. Pengawal peribadi yang paling waspada DIAM. Bahasa yang paling manis SENYUM. Dan ibadah yang paling indah tentunya KHUSYUK.
Wanita yang cantik tanpa peribadi yang mulia ,umpama kaca mata yang bersinar-bersinar, tetapi tidak melihat apa-apa
Jangan sekali-kali kita meremehkan sesuatu perbuatan baik walaupun hanya sekadar senyuman.
Anda bukan apa yang anda fikirkan tentang anda, tetapi apa yang anda fikirkan itulah anda
Hidup tak selalunya indah tapi yang indah itu tetap hidup dalam kenangan.
Hidup memerlukan pengorbananan. Pengorbanan memerlukan perjuangan. Perjuangan memerlukan ketabahan.
Ketabahan memerlukan keyakinan. Keyakinan pula menentukan kejayaan. Kejayaan pula akan menentukan kebahagiaan.
Kekayaan bukanlah satu dosa dan kecantikan bukanlah satu kesalahan.
Oleh itu jika anda memiliki kedua-duanya janganlah anda lupa pada Yang Maha Berkuasa.
Sampan tidak akan dapat belayar di padang pasir betapa pun jua empuknya pasir itu -Pepatah Arab
Perjalanan seribu batu bermula dari satu langkah.
- Lao Tze
Kalaulah anda tidak mampu untuk menggembirakan orang lain, janganlah pula anda menambah dukanya.
Gantungkan azam dan semangatmu setinggi bintang di langit dan rendahkan hatimu serendah mutiara di lautan
Saya percaya, esok sudah tidak boleh mengubah apa yang berlaku hari ini, tetapi hari ini masih boleh mengubah apa yang akan terjadi pada hari esok.

Rabu, 10 Maret 2010

Kutipan Dari Dr. H. K. Suheimi PITARUAH AYAH..

Bismillahirahmanirrahim
  “Rabbish srahli sadri wayasirli amri wahlul u’k datam millisani yaf kahu
  kauli.”
   O… nak kanduang sibirang tulang, buah hati limpo bakuruang, ubek jariah
  palarai damam, sidingin tampa
  di kapalo. Kamari-mari molah duduak, ado rundiang ayah Sampaikan.
  Kalau diliek dipandangi nak, dicaliak umua nan tapakai, badan Ayah baransua
  tuo, kini manjalang
  anam puluah. Hari patang mantari turun, awan di barat merah sago, malam nan
  tidak lamo lai. Nyampang tibo saruan Allah, aja sampai capek paminto umua alah tibo
  dijangkauan. Tabuah digoa tigo-tigo, badan baganjua baliak pulang katampek asa mulo
  jadi suruik ka tanah nan sabingkah. Badarun aia pamandian, ba lasia bunyi cabiak
  kapan, dikocong dikabek limo, cukuik satanggi jo aia bungo. Bararak tandu ka surau,
  tibo di surau dibujuakan, mairiang shalat ampek takbir. Kini manuju ka
  pusaro, iyo ka pandam pakuburan. tagolek di liang lahat, tanah sakapa bapakalang,
  mahereang mahadok ka kiblat, dibateh papan nan sahalai. Badaro tanah
  panimbunan, tatagak mejan nan duo, manyalo ciluang hitam, do’a dibaco
  panghabisan. Tujuah langakah mayik di kubua, nak datang malaikaik pai
  batanyo. Tapi jangankan tanyo ka tajawab, usaha ndak hawa katabandiang, utang
  ke anak nan takana,
  kasiah tagaiang alun
  sampai.
  Jo kok basuo nan bak nantun nak, taradok pusako ka bajawek ataupun warih ka
  di baia, usah diarok dari ayah. Sabab baalah baitu, salamo dunia di tunggu,
  Ayah diseso parasaian, gilo diarak-arak untuang. Tapi kaganti ameh, bak di
  urang timbalam, pitih
  nan babilang, hanyo pitaruah batinggakan, banamo pitaruah Ayah. Itulah tando
  kasiah sayang, utang nan nyato pado anak, kini ayah lansaikan.
  Dangakan molah anak kanduang, simakkan bana nyato-nyato. Satitiak usah
  lupokan, sabarih janganlah hilang, ganggam arek, paciak tantaguah. Siang
  ambiklah ka patungkek, kok malam jadikan suluah pidoman patang jo pagi. Takalo
  maso dulunyo, awal mulonyo san kalahia, bundo di dalam pasawangan sadang
  dilamun-lamun ombak, angin badai, lauik manggilo, kilek patuih hujan basabuang,
  kalam nan bukan alang-alang.
  Lua ke Allah, bagantuang indak kamano ka manggapai. Dek lamo lambek
  badayuang, sapueh-pueh panangguangan sampailah juo di Kualo. Tali turun sauh
  dibuang, kapa marapek di tapian balabuah surang pasisianyo. Sawajah kapado
  urang nantun nak, mandi darah sakujua badan, kakinyo malajang-lajang,
  taganggam tangan nan duo, bunyi pakiak sapanuah kampuang cando pandeka dapek
  lawan. O . . . buyuang, kok ang nak tahu, itulah anak manusia nan lahia ka
  bumi Allah nangko lahia sarato jo untuangnyo.
  Adopun tujuan jo mukasuiknyo, mangko jo darah samo tibo, sirah hati pakek
  panganan lambang barani, lahia batin indak manaruah gamang-takuik. Mangapa
  tangan suok kida mandongkak, manyipak-nyipak, itu ma’ana urang bagak,
medan
galanggang nan nyo
  hadang cakak nan tidak kunjuang damai. Pakiak bukan sumbarang pakiak, sorak
  kumando dilewatkan ibaraik badia jo mariam, tando nagari dalam parang.
  Mako pado hakikatnyo nak, hiduik adolah perjuangan dan satiok perjuangan
  bakandak manang. Kamanangan janjang ka istana manuju kirisi di partuan.
  Sasungguahnyo manusia adolah rajo, badaulat di muko bumi Allah bana nan
  manobatkan, “Inni ja’ilu fil ardhi khalifah”.
 
 
Untuak itu Ayah pasankan nak, usah manjadi
  rajo kalah. Nan
bajalan manakua-nakua.
  mangecek
  tatagun-tagun, hilang banso punah martabat. Manambah gantang tatanakkan,
  manyamak dalam nagari. Kalau Waang nak tau uo nak, iduik nangko indaklah
  lamo, dunia hanyo sakijok mato. Caliaklah contoh jo ibaraik, maso laia di songsong bang,
  mati di anta dek sumbayang. Antaro abang jo sumbayang, sinan kamat dibacokan
  hinggo itulah jatah mua. Bakato Muhammad Iqbal, apolah kato dek baliau:
  “Umur bukan ukuran masa, hidup tidak takaran zaman, sehari singa di rimba,
  seribu tahun bagi si domba”.
 
Ma’ana manjadi singo nak, bukan
  manggadang bakato darek bakitabullah di tangan, kandak badannyo awak surang.
  Indak nak, bukan baitu filsafahnyo, tapi bialah satahun jaguang, pagunokan
  maso nan pendek, bapacu marabuik buko mambuek amal kabaikan. Baguno ka diri
  surang, tapakai di masyarakat, manfaat salingkuang alam. Untuak apo panjang
  bajelo, hinggo batungkek saluang api, kalau awak kiliran tangan masak lacuik,
  makan parentah. Kok kunun pulo, kuma bamiang manggata di dalam kampuang,
  cilako hiduik tu namonyo.
  Salampiah nan dari pado itu, umua bukan sabateh kubua, hiduik bukan salacuik
  abiah. Tapi adoh hiduik sasudah hiduik. Panjang nan tidak kaujuangan nak.
  Itulah hiduik di akhirat, kamari tujuan sabananyo. Takalo insan di alam roh,
  janji-lah sudah tapabuek, patimbang muluik dengan Allah, makhluk kata An-Khalik
  nyo.
  Kito mamaciak tali kamba nak, usah kandua tagang salampiah, dunia akhirat
  satimbangan. Nyampang kok putuih kaduonyo sinan tahanyuik handam karam. Kini
  di rintang angan-angan, isuak diseso panyasalan.di dunia rintang jo ratok, di
  akhirat gilo jo gagau, kalamlah jalan ka sarugo. Mangana sakah nan bak kian
  nak, Ayah bapasan, bawasiat, rantangkan banang ka langik, hubuangkan diri jo
  Tuhan. Jalin kulindan ateh bumi, paharek buhua jo manusia. “Hablum minallah
  wa hamblum minannas”. Itulah cancangan duo sagarajai, kapa nan duo
  salabuahan, samo dek awak kaduonyo.
  Mano nak kanduang jo nyo Ayah, ijanklah bosan mandangakan, mangecek indak ka
  lamo, taga dek seso
  manyimpannyo. Jikok anak taruih mamandang, simak jo daliah mato batin. Adopun
  tubuah manusia tarbangun dari tigo rungo. Partamo, runggo diateh, kaduo
  runggo di tangah, katigo runggo di bawah.
Nan
dimukasuik jo runggo ateh, iolah ruang di
  kapalo, bakandak isi pangatahuan, ibaraik dinamo masin kapa, ulu tanago
  baliang-baliang, pambalah aia di lauik-tan. Tasabuik runggo di
  tangah, yaitu dado rumpun hati, sangka iman lubuak agamo, ikolah pidoman juru
  mudi, kaganti kompas di nan kodoh. Jan sampai sasek palayaran, hilang tujuan
  tanah tapi. Salorong runggo do bawah nak, paruik nan mintak dikanyangkan,
  umpamo parka tampek barang. Tansano muatan kosong alamaik oleang jalan kapa,
  dihampeh ombak jo galombang, manantang karam tak batumpang. Atau kalaulah
  buliah Ayah misalkan kapado alam Minang kabau tardiri dari tigo luhak. Partamo,
  luhak nan tuo. Lambang kuciang warnanyo kuniang. Kuciang itu binatang lihai,
  tinggi pangaruah, berwibawa. Kuniang tando kamanangan. Tujuannyo, urang
  cadiak adi kuasa, sumber ilmu pangatahuan, “Sains Tekhnologi” kato rang kini.
  Kaduo, luhak nan tangah. Simbol sirah harimau campo, barani karano bana,
  hukumpun tidak makan bandiang banamo parentah syarak. Calak alah
  tajam pun ado, tingga dek bawa manyampaikan. Adaik alah syarak pun ado,
  tingga dek awak mamakaikan, moral, spiritual, istilah baru.
Nan
  katigo, luhak nan bungsu. Corak hitam lambangnyo kambiang, rila jo saba
  bausaho, rumpuik nan indak pantang daun, dek padi mangko manjadi, dek ameh mangkonyo kamek.
  Mangecek iyo jo pitih,
  bajalan tantu jo kain, karajo tantu jo nasi, ekonomi baso canggihnyo.
 
 
Itulah tadi sahalai pilin tigo, tungku
  tigo sajarangan. Kok waang nak samparono nak, manjadi urang baharago.
  Sajundun jasmani jo
  rohani, dunia dapek akhirat buliah. Mako sarek-kan kapalo jo pangatahuan,
  panuahkan dado jo ugamo, gasaklah paruik jo harato.
  Di ateh tungku nan tigo, sinan tajarang kahidupan, masak hakikat manusia
  insan nan kamil sabatangnyo. Tapi usah senjang, barek subalah nak, rumik
  naraco manimbangnyo. Kok cadiak sajo dibanggakan, hiduik bansaik
  tangan di bawah, tagigik lidah bapituah. Ameh hurai nan Ang sambuakan Yuang,
  loyanglah juo kecek urang.  Tapek bak bunyi buah pantun, kok rintiak
  bana kalodeta, lakek talilik di kapalo, kok cadiak bana kalau suka, kecek
  timpik di nan kayo. Baitupun awak binguang, maraso cadiak, kecek indak
  bakarunciangan. Disangko pitih pasak lidah, sombong takabua muaronyo.
  Gekang-bagekang siliah rarek, indak tau tampuak lah layua, lonjak-balonjak
  labu anyuik, isi gaja, ampo di dalam mahajan, tuah tarnamokan. Di baliak nan
  dari pado itu nak, kok di ateh isilah panuah, cadiak alah
  pandai pun inyo, nan di bawah muatan sarek, pitian sambua, bando malimpah.
  Tapi pasak ditangahnyo lungga, iman goyang, agamo tipih, hilang pidoman kapa
  basi. Andaknyo, kok kayo suko dmakan, ringan tangan manolong urang, rajin
  bazakaik, basidakah. Kok tumbuah awak urang cadiak, kusuik sato-lah
  manyalasaikan, karuah baringan mampajaniah. Maha cacek murah nasihat. Sinan
  nagari mako aman.
  Mako dari itu nak, satiok kakok ka diawai, rundiang sapatah ka disabuik.
  Bulek lah bana kato hati, sasuai dalam kiro-kiro, naiak-kan dulu ka daraik, caliak
  timbangan hukum syarak lai kok dalam ridha Allah. Itulah naraco nan tak
  paliang nak sarato bungkah nan piawai, indak mangicuah salamonyo.
  Anak kanduang balahan nyao, jarek samato Ayah-Bundo putuih tak jo-aa
  ka diuleh, sapihak ka b adan diri Ayah, urang nan bukan cadiak pandai, ilmu
  kurang sikola tangguang, mangaji tak sampai katam, rumik lah Ayah babarito.
  Ndak mungkin si bisu ka banyanyi, mustahil si lumpuah ka manari, baa rang
  buto ka mambimbiang. Hanyo dek sungguah rajin manyimak dari alam dapek baguru
  di sinan tibo pangajian. Mari kito cari rasionyo. Dibalun sabalun kuku,
  dikambang saleba alam, alam takambang jadi guru, bumi jo langik ado di dalam.
  Kini nak Ayah curai Ayah papakan, tuah cilako nan talukih, dicaliak jo mato
  batin, diambiak ka ujuik paham sinan tasaiah ma’ananyo. Ado
ampek suruhan, ampek tagah nak.
Nan
partamo iduiklah bak rumpun aua, usah dicontoh bak
  tibarau. Nan kaduo, tiru baringin tangah
padang
, jauahkan sifaik bak kiambang.
Nan
katigo, simaklah anau dalam rimbo, pantangkan jadi
  bio-bio. Dan nan kaampek, jadilah sarupo paku, ijan saroman
  jo binalu.
  Baa kakanyo rumpun aua, tapuntalang buluah bambu, nyampang tumbuah hitam tapi
  lereang tanah suko, tabiang mamuji. Kok indak lah urek nan mangungkuang taban
  bandaro sadionyo. Bukik pun indak taseso, lurah di bawah talinduangan, gagang
  manjelo dapek junjuang, maso rabuang carian urang, kok gadang banyak manfaat,
  lah tuo paguno juo. Baitu sifat ka dipakai nak. Dimanapun bumi dipijak, bila
  di kampung atau di rantau mambao rahmat ka rang banyak. Pandai-pandai jo masyarakat,
  tau-tau manenggang raso usah pamaha takuik rugi. Kok mangecek
  ma’agak-agak, pikiakan tiok ka bakato, tapi usah katokan nan tapikia. Sabab
  luko di pisau tampak darah, nak duo tigo taweh panawa, sanang nan tidak tampak
  bakeh,
  tapi luko di lidah sulik ubeknyo mandanyuik ka ubun-ubun, manggaga
  ka rantai hati. Di lua mungkin tak bakasan, di dalam manaruah kasam.
Nan
bak kain dimakan nyangek, lipek patahnyo tak
  barubah, dikambang nyanyai tiok ragi. Bak kato-kato rang tuo ko’ee “kaki
  tataruang inai badahannyo, muluik tun taloncek ameh tantangannyo”. 
 
 
Salain nan dari pado itu,
  satinggi-satinggi batang batuang, pucuaknyo runduak ka bawah, manyilau
  bumi tampek tumbuah, guno nan tidak talupokan, sambia babisiak bakeh
  rabuang kok sampai kalian gadang isuak usah lupokan jaso tanah, tau mambaleh
  budi baiak. Lamahnyo pulo kadikatokan, maliuak di puta angin, manggerai
  dipupuik ribuik. Bak cando-cando ka tumbang, jangan ka patah ratak tido. Tapi
  tibo tapaso inyo kareh bisa malantiang ka udaro indak siapo ka manahan.
  Satiok rueh basambilu, tiok buku bamatang pulo langkok jo duri
  jo miangnyo, namun tabungkuih dalam kalupak, dari lua tak nampak rupo.
  Aratinyo, samantang awak diateh, usah pan-den palabiak dado kujua takabua tu
  namonyo. Balarang bana jo ugamo nak, tacacek sapanjang adaik. Urang iduik
  banyak batuah, urang mati banyak kiramaik. Lauik sati rantau babego taluaknyo
  baranjau pulo.
 
Ikhlas-ikhlas kalau manolong, suko-suko kalau baragiah
  mahamun sakali jangan. Sabaliaknyo, usah palupokan jaso urang, walau sahaluih
  bijo bayam, gadang faedah manfaatnyo, pamaaf saba jo rilah habiskan dandam
  kasumat. Bia urang baniat buruak awak babudi baiak juo. Pakaikan bana tu nak
  kanduang, usah dicayah dilengahkan, itu tantang buluah jo bambu.Ba’alah pulo
  jo tibarau. Cubo Ang danga Ang simakkan nak dapek paham hakimahnyo. Iduik
  tibarau barumpun-rumpun, batangnyo barueh-rueh, badaun panjang bakalupak.
  Kalau dipandang dari jauah, saroman bana bantuak tabu. Tapi di mamah
  ramba raia raso amba indak batantu, pangicuah gadang kironyo. Tarau ketek
  sabantuak jaguang, disilau indak babuah, bungo sahalai tak manaruah.
  Kalau-inyo tumbuah di lereang atau di tanah katinggian sinan tabukak
  rasionyo. Barambuih angin ka mudiak, tibarau madok ka mudiak, kokbakisa arah
  ka ilia inyo baputa kian pulo. Nyampang ditumpu dari ateh, lah sato
  maangguak-angguak urang diam inyo marumuak. Kian iyo, kamari iyo, lawan jo
  kawan samo iyo. Pendeknyo sagalo iyo, indak ado nan tidak iyo. Tibo Golkar
  lah masuak Golkar, urang P-3 inyo P-3, kampanye PDI paliang di muko, indak
  bapendirian. Aa kasudahannyo jadi anti mambungkuak, masuak karanjang tak
  baetong, kok pai
  indak manukuak, pulang indak maluahi, arago bara diri awak.
  Di dalam bahaso nasional tapeklah kok dikatokan bahwa inilah lambang
  kepalsuan, penuh kepura-puraan tanpa motivasi dan munafik sulit dipercaya.
  Awak ko musti jujur Nak, kok indak katokan indak kok lai tunjuakkan lai, usah
  takah-takah spuluik alun ditanak lah badarai, manipu diri sendiri. Lagak bak
  cando urang kayo, mangecek
  pantang di bawah, baa
  jeneang baa lah mantiak perak basapuah dijarinyo, sarawa bagantiak juo. Padohal baju
  basalang balagakkan yuang, tiok kalapau tiok utang cah bon, cah pinjaman,
  sakali indak babayaran, ditunggu urang diariaknyo. Anak cacak tabang ka
  benteang, tibo di benteang makan padi, awak rancak putiah, celeang diresek
  saku tak barisi. Jauahkan bana nan bak nantun nak. Hongeh kecek urang
  kampuang, bagunjiang
  urang suok kida.
Ado
pulo nan
  sok urang cadiak, manggaleh
  inyo nan santiang, impor ekspor buah tutua-nyo, bursa efek nan tau bana.
  Baisuak kawan disantuangnyo (heh…). Jo ugamo inyo nan paham, nak musarab
  Mantiak Maani tafsir khazen Imam Ghazali, kasurau tiok hari rayo. Jo politik
  tau daulu sajak nan dari orde baru, soal KBJ pembangunan sampai ke Irak ke
Bosnia
,
  ulu nuklir tanago atom Amerika, Asean juo (heh …). Awak bagak jo aruh balai,
  sihia jo gayuang ilmu batin, kungfu, karate, silek tuo sadonyo putuih dek baliau,
  di garegak
  lai basunguik nyo. Kok ota soal baguru pulo, anjiangnyo paliang batuah, lupak
  gerai nan hitam kulik, dado lapang jangkia tagantuang, pilang-pilang bapaneh
  pulo, sambilan bukik kajarannyo, kakandiak kakijang lamo, lah tigo liang
  kanai saiang, kabangkai sakali balun.
 
 
Aa kini caliaklah pulo kayu gadang,
  baringin di tangah padang
.
  Baurek cukam ka tanah, jauah taunjam ka pitalo, panuahlah bumi di rumpunnyo.
  Dek gampo indak tabukek-kan, dek badai alun ka ta-oleang, ko-no lah goyang
  manilalu. Taguah jo
  pandirian, istiqamah dengan tauhid, beprinsip tegar dan kokoh. Kalau yakin
  tumbuah dipaham, sajangka duduak tak bakisa, satampok tagak tak bapayuang,
  walau baalah bujuak rayu, haram kuniang karano kunyik pantang lamak ulah dek
  santan. Rugi jo pitih
  ndak ditumang nak, jariah payah pasa biaso, tapi jaan diago martabat urang.
  Lompek-salompek ambua tibo indak baserap kato duo, tak iduik mati pun jadi.
 
Kayu baringin bapucuak cewang ka
  langik, tinggi malepai awan biru, pidoman musafir lalu. Daun rimbun buliah
  bataduah, bakeh
  balinduang kaujanan, paneh kaganti payuang panji, ureknyo tampek baselo,
  batang nan gadang kasandaran, dahan nan rampak ka bagantuang. Aratinyo
  panutan di masyarakat, cadiak ka bakeh rang batanyo, kayo-ka tampek rang
  batenggang, bagak tumpuan ka mangadu. Satitiak katonyo di lauiktan, garak
  dibari jadi contoh, sifat ka suri jo tuladan, sumarak urang di nagari.
  Perduli dnegan lingkungan, baitu ungkapan maso kini. 
  Sungguahpun beringin tinggi manjulang, tapi tingginyo manungawi bukan maimpok
  nan dibawah. Walau gadangnyo tabirumbun, gadang manenggang ka nan ketek,
  urang nan indak takuik talendo. Itulah sifaik pamimpin nak, samantang bapisau
  tajam indak sumbarang dirawikkan doh, jikok manembak baalamat jaleh sasaran
  makan pelor. Tapi kalau daram atteh lah nyo kabawah, karusuak siku bamain
  kamuko manggadang sipak, atau lah runciang juo nan barawik, lah nyato lurah
  tak babatu, marasau sajo dari ateh, bukanlah sifaik dek baringin nak.
  Ingeklah apo bilo kayu lah rabah, baa bana lah kagadangnyo, batang lapuak
  daun karegek usah diarok ka bapucuak, antah tindawan ka bungonyo. Tuah nan
  lamo ilang lalek jo loncek-loncek ka batonggok urang mancibia bakuliliang
  tangguang lah doso salamoko. Pahamkan bana tu Nak kanduang, ubek makan
  pantangan dikana jauah bala jo panyakik. 
  Nan kaji baringin tangah padang
,
  baa pulo nasib kiambang. Jikok kiambang ka dibaco itulah samalang-malang
  untuang nak. Iduik nyo manyisiah-nyiah kok ingok manapi-napi, katangah takuik
  dek galombang. Lai baurek indak cukam, tajuntai kapalang turun. Walaupun
  tumbuah di aia
  tapi tarandam-randam nyo tak basah, tarapuang-rapuang nyo tak anyuik. Biduak
  lalu awak basibak, dek angin badan batundo, kok kunun riak mahampehkan.
  Kiambang adolah simbol manusia rapuah, lamah darah bamental loyo.
  Sadangkan iduik ko parsainga nak, parang ganas medannyo kejam, tekad mambantu
  nan partamo, mansiu nan kaduo. Ragu-ragu dalam basikap bimbang satiok
  kaputusan, alamaik awak mati, satokok lah kalah sabalun parang. Urang
  panggamang mati jatuah nak, urang pandingin mati anyuik, takuik jo
  bayang-bayang surang. Dek sabab karano itu, yakin-yakin jo pandirian. Jaan
  bak payuang tagajai pasak co alang-alang lamah bingkai, sasiuik angin
  mandatang sasambua rinai
  manimpo awak lah kucuik mati aka. Tapi naiakkan panji-panji Ang yuang,
  bangkikkan Nur Muhammad kipehlah baro tungku batin. Sakali masuak ka
  galanggang, pantangkan babaliak pulang. Patah sayok batungkek paruah, lagu
  nan usah tabangkalai, cilako ayam disabuangan.   
 
 
Kayu baringin bapucuak cewang ka langik,
  tinggi malepai awan biru, pidoman musafir lalu. Daun rimbun buliah bataduah, bakeh
  balinduang kaujanan, paneh kaganti payuang panji, ureknyo tampek baselo,
  batang nan gadang kasandaran, dahan nan rampak ka bagantuang. Aratinyo
  panutan di masyarakat, cadiak ka bakeh rang batanyo, kayo-ka tampek rang
  batenggang, bagak tumpuan ka mangadu. Satitiak katonyo di lauiktan, garak
  dibari jadi contoh, sifat ka suri jo tuladan, sumarak urang di nagari.
  Perduli dnegan lingkungan, baitu ungkapan maso kini.
 
Sungguahpun beringin tinggi
  manjulang, tapi tingginyo manungawi bukan maimpok nan dibawah. Walau adangnyo
  tabirumbun, gadang manenggang ka nan ketek, urang nan indak takuik talendo.
  Itulah sifaik pamimpin nak, samantang bapisau tajam indak sumbarang
  dirawikkan doh, jikok manembak baalamat jaleh sasaran makan pelor. Tapi kalau
  daram atteh lah nyo kabawah, karusuak siku bamain kamuko manggadang sipak,
  atau lah runciang juo nan barawik, lah nyato lurah tak babatu, marasau sajo
  dari ateh, bukanlah sifaik dek baringin nak. Ingeklah apo bilo kayu lah
  rabah, baa
  bana lah kagadangnyo, batang lapuak daun karegek usah diarok ka bapucuak,
  antah tindawan ka bungonyo. Tuah nan lamo ilang lalek jo loncek-loncek ka
  batonggok urang mancibia bakuliliang tangguang lah doso salamoko. Pahamkan
  bana tu Nak kanduang, ubek makan pantangan dikana jauah bala jo panyakik.
   Nan kaji baringin tangah padang
,
  baa pulo nasib kiambang. Jikok kiambang ka dibaco itulah samalang-malang
  untuang nak. Iduik nyo manyisiah-nyiah kok ingok manapi-napi, katangah takuik
  dek galombang. Lai baurek indak cukam, tajuntai kapalang turun. Walaupun
  tumbuah di aia
  tapi tarandam-randam nyo tak basah, tarapuang-rapuang nyo tak anyuik. Biduak
  lalu awak basibak, dek angin badan batundo, kok kunun riak mahampehkan.
  Kiambang adolah simbol manusia rapuah, lamah darah bamental loyo.
  Sadangkan iduik ko parsainga nak, parang ganas medannyo kejam, tekad mambantu
  nan partamo, mansiu nan kaduo. Ragu-ragu dalam basikap bimbang satiok
  kaputusan, alamaik awak mati, satokok lah kalah sabalun parang. Urang
  panggamang mati jatuah nak, urang pandingin mati anyuik, takuik jo
  bayang-bayang surang. Dek sabab karano itu, yakin-yakin jo pandirian. Jaan
  bak payuang tagajai pasak co alang-alang lamah bingkai, sasiuik angin
  mandatang sasambua rinai
  manimpo awak lah kucuik mati aka. Tapi
   naiakkan panji-panji Ang yuang, bangkikkan Nur Muhammad kipehlah baro
  tungku batin. Sakali masuak ka galanggang, pantangkan babaliak pulang. Patah
  sayok batungkek paruah, lagu nan usah tabangkalai, cilako ayam
  disabuangan.
 
 
Jikok sapancuang alun
  putuih kalau salangkah indak sampai, kini gagal bisuak ulangi.
  Dibaliak-baliak ba-mamanggang baru nyo masak lua dalam, diulang-ulang bak
  manyapuah sinan tatampak mangileknyo, sabab “kegagalan adalah sukses yang
  tertunda” baitu kecek cadiak pandai. Simaklah pulo anau jo rimbo
  nak, tumbuah tak rago
  urang tanam barabuik sigaek nak mamanjek indak suatu nan tabuang. Batangnyo
  manganduang sagu, makanan urang sa nagari jo kudo-kudo malamakkan, ruyuang
  diambiak ka pincuran, kok dikabuang dibalah-balah, elok ka kasau jo kalantai,
  ka paga nan rancak bana. Daun nan tou jadi atok nan pucuak ka daun rokok
  lidih disusun jadi sapu. Ijuaknyo elok ka tali, saga pun banyak kagunoan.
  Buah lamak nirunyo manih. Dimasak jadilah gulo, diparam tuak namonyo, kok rasan
  itulah cuko. Sampai-pun ka miang palapahnyo, tapakai ka rauak api, sabalun
  datang Kewe jo Ronsul jatuih dakek urang namokan. Sungguahpun awak urang
  batuah banso anau indak takabua sifaik sombong jauah sakali. Tagaknyo
  manjauah-jauah, indak mamiliah tampek tumbuah, di bukik, di lurah dalam, di
  nan lereang atau nan data. Bia di gurun tanah lakuang inyo basanang hati juo.
  Daun nyo ndak rampak bana, kok gugua salero tuo, jatuah barungguak ka
  rumpunnyo, indak tagaduah kiri-kanan.
   Santano manusia mancontoh anau nak, batang sampia namo asiangnyo.
  Pastilah, nagari aman kampuang santoso gemah ripah loh jenawi, barek lurah
  tanam manjadi. Itulah masyarkat nan adil makmur, di bawah ampun ridha Allah.
  Mako tacapailah nagari nan “baghdatun tayyibatun warabun ghafur”. Sabab
  baalah yo baitu nak, satiok urang bapancarian mampunyoi padok surang-surang
  tak ado istilah pangangguran. Tatimbun jurang kamiskinan, hilanglah bingik ke
  nan kayo, kecemburuan sosial kato rang kini. Sadonyo berpotensi, sadonyo
  aktif produktif, nan buto panghuni lasuang, nan pakak palapeh badia, nan
  lumpuah panggaro ayam, nan binguang suruah-suruahan. Inilah sumber daya
  manusia modal utama pembangunan baitu pemimpin mangatokan.
   Niro ndak buliah sombong ka didih, kok indaklah karajo sapu batumpuak sarok di
  laman. Walau hanyo miang palapah usah dileceh diremehkan. Sabab dek rabuak
  kaiduik api sanggup mambaka rimbo rayo. Mako kalaulah sampai tak paguno nak,
  ilia santai mudiak bamain, lah gadang bagelong juo, iduik bagantuang ka
  ranggaek. Malulah awak bakeh anau, urang lah pulo dari sampiak. inok manuangkan tu
  nak kanduang, bao pikia dalam-dalam.
 
 
kaba baraliah, inyo lai sungguah baraliah
  sinan juo dikaji, tantang bio-bio. Nan
  dikatokan bio-bio nak, bagagang mamanjek samak, biaso tumbuah di baluka roman
  saujuik kacang paga. Buahnyo baduyun-duyun, kulik bakilek kuniang hamek
  haluik babulu anak kuciang, itulah miang sabananyo. Mako salain banamo
  bio-bio kacang miang namonyo juo jarang lah urang nan tak tau. Dek inyo
  bagagang panjang, bio-bio manjala tanah, supayo tagak bak urang pulo tapaso
  malilik batang bagantuang ka rantiang kayu. Banyak kacang pakaro
  kacang, kacang miang paliang manggata. Gata dek miang bio-bio taseso sabatang
  tubuah, jantuang lah mintak gawiak pulo. Ba’a bana sakik padiahnyo nak sulih lah Ayah
  mangatokan, antah kok urang nan marasai.
   Sumpah, kutuak, caci-makian, upek caraco, caruik kungkang, dibanci
  salamo hiduik. Jangankan ka mandakek, mandanga namo sajo lah jajok.
  Kok kunun maliek ka pamenan. jo api mamunahkannyo nak tunggua dikikih
  dilantiangkan, baitu doso kacang miang. Nyampang kok kito manusia
  mamakai sifaik bio-bio, sakampuang kanai miangnyo manggata turun-tamurun.
  Jauahkan laku nan baitu nak, buliah salamaik hiduik awak. Cubo wa’ang
  bayangkan, ulah
  dek asuang jo pitanah, gunjiang kian kincah kamari, bisa mararak kasiah
  sayang urang balaki di sibaknyo. Tibo didagang panggaleh lahabiah di timpo
  kabakaran, tansano api nan mamakan tingga juo puntuang baronyo. Taga dek bingik
  dangki urang toke manjadi anak buah. Santano kantua ditimponyo direktur
  masuak pinjaro,
  manajer dipecat tagak, sekretaris tabaok rendong. Untuak itu Ayah ingekkan,
  hati-hati dalam bagaua, banyak batamu bio-bio nak ulek bulu namonyo juo.
  Karena bak cando jujur muluik manih baso katuju, awak talen parlente pulo
  panampilan pun mayakinkan.
Ado
  kalonyo potongan dukun paham rasio dalam batin pandai manakok hati urang.
  Kadang-kadang bantuak ulama, hadihnyo balapiah-lapiah, ayatnyo bak ilia-ilia,
  iko dalia iko ma’ana.
Ado
  juo rupo sarjana tau jo pasal undang-undang hukum
   pidana jo perdata. Geleknyo baragam, kicuah jo kecoh nan nyato inyo manyerak
  miang cundang kabaji nan nyo agiah. Pura-pua ibo, kasihan katonyo
  ingin nak manolong barisuak urang batagak gaua gawik gapai sapanjang jalan
  baliau mangakeh di subaliak. 

Cilako..

Salamaik siang....
Ko ado stek a......
Buek dunsanak nan sakatiduran , nan sapamainan nan basabuikkan namo nan maimbaukan gala. diateh silang ba pangka karajo
nan bapokok, Bak kecek urang - urang tuo dulu, ingek - ingek sabalun kanai. Ingek di rantiang ka malantiang, ingek di duri kamancucuak
pado karam di tapi, eloklah karam di tangah. Namun bagi kito - kito ko nan gaek alun , mudo talampau iyo patuik di inokkan bana,
jan sampai kito ko karam di tapi, kanai cilako mudo kecek urang saisuak, karano cilako mudo ko ado macamnyo.

CILAKO MUDO
Cilako mudo ado tigo macamnyo :
 Partamo banamo Mudo Parisau
 Kaduo banamo Mudo Pangusau
 Katigo banamo Mudo Langkisau

Adopun Mudo  Parisau :
 Siang malam bahati rindu , Patang pagi bahati rambang , Balum bahimbau lah babunyi
 Balun dikubik nyo lah datang , Balun dijujai nyo lah galak ,  Bak katidiang tangga bingkai
 Bagai payuang tabukak kasau ,  Pahamnyo kambiang dek ulek , Sabab digilo angan-angan
 Itulah sifat mudo cilako

Adopun Mudo Pangusau :
 Iyolah bak pantun urang tuo
  Cincin perak duo parmato
 Cincin tambago bakilatan
 Lah ribuik sapanuah koto
 Adat rang mudo kasabutan

 Hilia mudiak inyo manyusah , Kiri kanan mamacah parang
 Dari jorong ka sapanuah koto ,  Dari kampuang ka saganok kampuang
 Barang taumbai nak mahelo,  Apo nan tampak nak manariak
 Inyo nak mandapek sajo,  Mamintak indak dengan suko
 Bagai balam tabang randah,  Ayam di lasuang tasimbada
Sabab dimabuak uwia-uwia

Adopun Mudo Langkisau :
 Itulah nan mudo lidah aia , Labuah sampik kudo panyipak
 Arang kareh lari manyimpang ,  Ikua kupik kapalo randah
 Jangguik taba ajaran kurang,  Aka buruak itikad salah
 Manaruah dangki jo khianat , Itulah mudo nan cilako
 Sabab takabua dalam hati ,  Indak mamakai raso pariso
 Indak manaruah malu jo sopan , Hereng jo gendeng apo layi.

kok lai tahinda dari cilako tuo, jan sampai lo isuak kito kanai cilako tuo,

CILAKO TUO
Cilako tuo ado tigo macamnyo :
Partamo banamo Tuo Nyinyia Tak Manantu
Kaduo Tuo banamo Tuo Damuik Badak Jantan
Katigo banamo Tuo Riang-riang Asam.

Adopun Tuo Nyinyia Tak Manantu :
 Bak malam talampau jinak ,  Maangguak-angguak ka tabuang aia
 Mancotok-cotok kili-kilinyo , Dimabuak kecek lunak lambuik
 Rundiang bak sarasah tajun , Indak mambari pangajaran
 Kato bak bunyi gunuang runtuah , Indak ba nasehat taba imanat
 Batutua ba olok-olok,  Manyingguang mato bisua urang
 Itulah tuo nan cilako,  Sabab indak ba ilimu

Adopun Tuo Damuik Badak Jantan :
 Tak saketek juo tahu di duri , Kulik suriah jangek lah luko
 Namun lenggok baitu juo,  Bagai kabau jalang kareh hiduang
 Parunyuik pambulang tali,  Indak tahu di mano kandangnyo.
 Bak ilimu tukang rabab,  Indak buliah bakandak hati
 Hanyo manuruik katonyo surang,  Saketekpun indak buliah disalahi
 Itulah tuo nan cilako,  Sabab msikin pado budi

Adopun Tuo Riang-riang Asam :
 Bagai kancah laweh arang,  Paham bagai tabuang sa rueh
 Kalau dapek galitiknyo,  Taruwah bana bak katidiang
 Kalau tak pandai mangawainyo , Tasuruak bana bak anjalai
 Kalau pandai ma uju-ujukan,  Dipujinyo bamuko-muko
 Tapi siapo nan indak manuruikkan,  Banyak upatan dari balakang
 Sampai  dicacek dihinokan,  Buruak dan aib dipatimbuakan
 Disinan syetan duduak bajuntai,  Pado lidahnyo iblis batahan
 Itulah tuo nan cilako,  Sabab tak kasiah akan ugamo.

Itulah na sihaik ari kini, dek ari alah rambang patang, lah lain caliak nyo mandua,
elok di tutuik molah kini,

Talatak puntiang di hulu
di bawah gumpalan tali
sakito hanyo dahulu
isuak kito ulang lai,

balaia biduak kapa cino
masuak kualo banda perak
sauh di lapeh di nan dalam.
ambo pai jan maibo,
ambo mahilang  jaan taisak,
ambo suadahi jo wassalam.

Selasa, 09 Maret 2010

GURINDAM RATOK KARISIEK

Kok indak dek hujan panjang
Indak ka tumbuah pisang nangko
Lah panek rasonyo daun kambang
Badan haram tapakai tido

Sio sio badan di batang
Dek urang buah nan nyo arokkan
Jantuang batuneh putiak datang
Pucuaklah tibo manggantikan

Kinilah masiek di palapah
Tajuntai layuah mamaluik batang
Oii rang ladang toloang lah rambah
Suruak baa badan ka lubang

Pado manyarok dalam parak
Bialah nak luluah jadi abu
Ta pakai raso ka indak
Elok manjadi umpan tungku

Maso dahulu kok di kaji
Badan masih urang pakai
Kabungkuih sabuak bungkuih kopi
Ka aleh kipang tangah balai

Kini saketek haram paguno
Urang nan indak acuah lai
Sajak plastik lah masuak toko
Badan hiduik umpamo mati

Malang bana nasib karisiek
Lah tuo hiduik marangeh
Dulu laweh kinilah cabiek
Jaso di badan hilang laleh

Dek ulah sayang ka batang
Dek ibo badan jo jantuang
Kini hiduik takulai panjang
Lah lapuak mati tagantuang……..

Senin, 08 Maret 2010

Rang bansaik

Tinggi bukik Gunuang Singgalang
Satantang jo Gunuang Marapi
Ratak nan ma, denai nan malang
Awak bansaik, urang lah banci

Oh, antahlah di den nan mak oi …

Hari jumaik rami balainyo
Tanamo balai Padang Panjang
Oi, ka galak lai basamo
Oi, manangih den tangguang surang

Oh, hari lah malam candonyo …

Kok rimbo, iko parak den
Den cubo batanam lado
Jikok kayo, iko kakak den
Lah bansaik, haram disilaunyo

Oh, antok den di bak nan ko kak …

Awak bansaik paibo hati
Ka sia untuang dikadukan
Tumbuah di musim nan bak kini
Tagak basisiah kawan-kawan

Oh, hari lah laruik candonyo …

Tasisiah bansaik dek nan kayo
Baitu dunia urang kini
Lah banci urang kasadonyo
Ka ma denai batenggang lai

Oh, japuik den baliak mande oi …

Mandaki Gunuang Singgalang
Ka banak tulang ko dinginnyo
Ratak tangan denai nan malang
Awak bansaik, hati paibo

Oh, antahlah di den ambo oi …

Kok lai bana badunsanak
Ka nan kayo tunggang sayangnyo
Malang batimpak di nan indak
Badan baurai aia mato

Oh, japuik den baliak mande oi …

Durian Runtuah

Baruntuang mande baranak bujang
Kini dilapeh pai ka rantau
Rajin sakolah dirantau urang
Dapek ijazah tabaok pulang

Jikok takabua pinto mande
Denai mujua jadi urang gadang
Perak jo ameh bialah nak tandeh
Yo anak mande lah boco aluih

Baruntuang dapek durian runtuah
Ondeh mande, lah dapek makonyo rusuah
Sakolah apo denai di Jawo
Mako ijazah sampai S2

Kok anak gadih nan denai baok pulang
Indak ado ciek alah juo

P.T.P

P.T.T.


Oi Adiak, tau lah di untuang
Alah co iko pandangaran
Usah lah banyak kandak juo
Iko jo itu nan bamintak
Sadangkan aden tak bakarajo

Kok jo a den kau nak bakandak
Kandak indak dapek diharok
Hiduik lah bak cando narako
Bagala P.T.T. aratinyo … Pangangguran Tingkek Tinggi

Ka ateh indak lah bapucuak
Ka bawah indak lah baurek
Di tangah digiriak ulek
Co itu bana yo Diak oi

Kok bamintuo lai kayo
Baladang cangkeh nan jo palo
Tinggalah dulu samantaro
Malakik aden bakarajo
Hiduik di Rantau


Tapana hati di pasia putiah
Lamunan tinggi … tamanuang
Sasayuik mato mamandang
Lautan laweh mambantang

Jauah di tapi langik … di baliak awan
Di sinan den dilahiakan … Minang den sayang

Tangiang juo di talingo
Carito nan den dangakan
Hiduik di nagari urang
Nan bagalimang cahayo

Mako denai marantau … tingga lah kampuang
Tagadai sawah jo ladang … tingga di rantau urang

Tingga kulik pambaluik tulang
Badan kuruih, rasaki malang
Dapek pagi, abihnyo patang

Sakik, sakik … sakik lah surang
Imbau, imbau … tido nan datang
Badan sansai tingga sabatang … hiduik di rantau urang
Malang, dirunduang malang … hiduik di rantau subarang

Takana tampek di Taluak Bayua
Di sinan denai dilapeh
Sasayuik mato mamandang
Mamandang … denai tabayang

Jauah di baliak awan … di Ranah Minang
Di sinan den dilahiakan … Minang den sayang

Badan tingga sabatang … hiduik di rantau urang
Malang, dirunduang malang … hiduik di rantau subarang
Kadang lalok bagaluang … dingin badan tak makan
Badan lah tingga tulang … ka ma ka dikadukan

Simalakamo

Simalakamo


Usah bundo bakato, denai anak durhako
Indak mukasuik hati malawan bundo
Lai den cubo manuruikkan kato bundo
Tapi baa lah .. inyo den cinto

Adiak nan denai cinto, usah balaruik juo
Angan jo mimpi ndak jadi nyato
Sabana bedo .. kami sabana tabedo
Bak makan buah simalakamo

Tuhan .. kami ndak badayo
Tunjuakkan baa jalan nan bana
Kasiahnyo bundo, kasiahnyo cinto
Samo-samo iyo .. nan samo mulianyo

ALAH KA BA'A LAI

Alah Ka Ba’a


Alah ka ba’a ko lai, ka manga badan
Lah lupo kini .. kampuang halaman

Denai ndak suko kini pai ka ladang
Nan den suko kini .. pai ka lereang
Denai ndak suko kini jo randang padang
Nan den suko kini .. tempe bagoreang

Alah ka ba’a ko lai, lah malang badan
Lah lupo kini .. ranah tapian

Denai ndak suko kini pai badayuang
Nan den suko kini .. mandi baranang
Denai ndak suko kini makan bacambuang
Nan den suko makan nasi babonsang
Pituah Rang Tuo Kito


Nan sakapa lah diambiak urang
Nan sapinjek tingga di awak

Walau dibalun sabalun kuku
Jikok dikambang saleba alam
Walau sagadang bijo labu
Bumi jo langik ado di dalam

Latiak-latiak tabang ka pinang
Singgah manyasok bungo rayo
Aia satitiak dalam pinang
Sinan bamain ikan rayo

Baburu babi ka Batu Balang
Mandapek buluah jo rotan
Guru mati kitab lah hilang
Sasek ka sia ditanyokan

Oi Buyuang, lakehlah gadang
Ka pambangkik batang tarandam
Ka paapuih malu di kaniang
Ka panunggu piutang lamo
Ka panapiak mato padang
Ka panantang matohari
Ka palawan dunia urang
Ka pandiri pusako lamo

Bilo kato lah ditanam di hati
Jalehlah sagalo rahasio alam
Jikok diajun sitamba lamo
Sabarih indak buliah ilang
Satitiak bapantang lupo

Laka jo dulang di dalam lubuak
Pandan baduri malendo jalan
Aka hilang, paham tatumbuak
Basarah diri kapado Tuhan

Kilek camin lah ka muko
Kilek baliuang lah ka kaki
Kilek kato lah ka hati

Tahu di ombak nan basabuang
Tahu di angin nan basiuak
Tahu di rantiang ka malantiang
Tahu di duri nan ka mancucuak
Tahu di dahan nan ka mahimpok
Tahu di tunggua nan ka manaruang

Ingek-ingek sabalun kanai
Nan di bawah kok mahimpik
Gabak di hulu tando ka hujan
Cewang di langik tando ka paneh

Manusia tahan kieh
Binatang tahan palu
Tagisia labiah bak kanai
Tasingguang labiah bak jadi
Diagak mako diagiah
Dibaliak mako dibalah
Bajalan manuju bateh
Balaia manuju pulau

Kuaik rumah karano sandi
Rusak sandi rumah binaso
Kuaik bangso karano budi
Rusak budi hancualah bangso

Basilek di ujuang lidah
Malangkah di pangka karih
Bamain di ujuang padang
Tahan dikieh kato putuih
Tahu di kilek sarato bayang
Tahu di gelek kato habih
Tahu di hereang jo gendeang
Sarato kurenah jo bainah

Bapikia palito hati
Nanang saribu aka
Taraso lamak, jan dilulua
Taraso pahik, jan diluahkan
Bajalan injek-injek langkah
Bakato paliharo lidah

Hiduik jan bak pucuak aru
Maikuik kama kareh angin
Iyokan nan di urang
Lalukan nan di awak

Tunjuak luruih, kalingkiang bakaik
Guntianglah baju nak Rang Guguak
Dijaik jan disudahkan
Baok kakincia malah dahulu
Kok manih, jan diraguak
Kok paik, jan diluahkan
Baok bapikia malah dahulu

Adaik mudo manangguang rindu
Adaik tuo manangguang ragam
Kok condong, jan kamari rabah
Luruih tantang barih adaik

Budi jan tajua
Paham jan tagadai
Kok kayo, kayo dek budi
Nak mulia, mulia dek baso
Budi nan indak katinjauan
Paham nan indak kamaliangan

Iman nan tak buliah ratak
Kamudi nan tak buliah patah
Padoman nan tak buliah tagelek
Haluan nan tak buliah barubah

Sayang jo anak, dilacuik
Sayang jo kampuang, ditinggakan
Hujan ameh di nagari urang
Hujan batu di nagari awak
Kampuang nan jauah dibantu juo

Mati batungkek budi
Hiduik bakarilaan
Dipakai raso jo pareso
Ditimbang jo nyao badan

Nak luruih, rantangkan tali
Nak tinggi, tingkekkan budi
Nak aluih, babaso basi
Nak elok, lapangkan hati
Nak mulia, tapek’i janji
Nak taguah, paham dikunci
Nak kayo, kuaik mancari
Nak tuah, batabua budi
Nak namo, tinggakan jaso
Nak pandai, rajin baraja

Ka hilia, jalan ka Padang
Ka mudiak, jalan ka Ulakan
Kok musuah indak dihadang
Kok basuo pantang diilakkan

Jikok indak basuo dijalannyo
Namuah bapua-pua dagiang
Namuah bakacau-kacau darah
Tando sabana laki-laki
Gasiang Tangkurak


Indak kayu, janjang dikapiang
Asa kan dapek urang den cinto
Iyo tangkurak, namonyo gasiang
Pai disuruah nan disarayo

Gasiang batali jo kain kapan
Di patang kamih, malam jumaik
Gasiang tangkurak nan den nyanyikan
Putuihlah gasiang, putuih makripaik

Lah manggabubu asok kumayan
Urang di dunia banyak kiramaik
Tolong … tolong lah jihin, si rajo awan

Gasiang tangkurak baoklah pasan
Jikoknya lalok, tolong jagokan
Jikoknya tagak, suruah bajalan
Di siko kini, denai nantikan

Tolonglah japuik, japuik tabao
Suruahnyo sujuik di kaki denai
Jikok tak namuah, tanggang matonyo
Tanggang salero, bianyo rasai

Datang sijundai bianyo gilo
Siang jo malam nyo cari denai
Baru … baru lah sanang sikiro-kiro

padang bengkok

Padang Bengkok


Mandanga pakiak Rang Aia Bangih
Takajuik Puti Si Rajo Lauik
Dek badia bingkeh di parabek

Lah bungkuak udang dek manangih
Alang jo sikok nan barabuik
Si kikiah binguang nak mandapek

Bajalan dari Bunguih ka Aia Manih
Di hari akad pagi barambun
Dek taragak aia karambia mudo

Den cubo mamahek kato di ateh garih
Sairiang carito dalam pantun
Bakaliliang di ranah bundo tacinto

Lai mangaku Tuan urang Minang
Namun nan bateh nagari Tuan tak abeh
Acok bamanuang di rambang patang
Dek jaso ranah bundo nan indak tabaleh

Rindu manjanguak ranah jo dusun
Dicubo pulo bakaliliang kampuang
Randai jo bansi nan lah pansiun
Rabab jo saluang duduak tamanuang

Minangkabau luhaknyo tigo
Rantau batuah, lauiknyo sati
Elok dendangnyo si sopir oto
Apo ka tenggang si kusia bendi

Kudo japang tuo mangganyuak
“Motor Katutuih” denai namokan
Kawan bajalan salamo ko

Dulu Ujang — si paja gapuak
Langkok bagala si banyak makan
Makan ciek, tambuahnyo tigo

Kini si Ujang nan lah barubah
Lah rintang dek baka-el-er sajo
Diajak raun, inyo manggeleang

Tamanuang badan dek hiduik susah
Bakaliliang mangayuak si honda tuo
Nan ranah bundo galak tasengeang

Bia lah langkah denai ayunkan
Manjalang kalam di laruik sanjo
Iko lah kisah denai pantunkan
Panambah sayang ka ranah bundo

Sekian sambah panutuik kato
Sapuluah jari denai rapekkan
Kok ado salah jo kato
Bahati suci, tolong maafkan
BUYUANG KARISIAK


Buyuang Karisiak bagala yo si gadang ota
Kapalo batopang ondeh mak, muko balakang
Jikok maota di lapau ruoknyo ndak tingga
Dek sangkiang kincahnyo, tangangak rang mandanga

Co itu kato beh, si buyuang nan di palanta
Kok maota, tangan manggarik suok jo kida
Dek acok maota, tangguang jawab alah tingga
Anak lah merengek, bini lah resek panjang

Itu parangai Buyuang Karisiak
Pado karajo, elok nyo maota
Alah batuka langau jo rangik
Pagi jo patang, nyo di palanta

Tahun lah baganti, ondeh jaman lah batuka
Alah sampai gaek, Karisiak indak barubah
Balanjo di rumah indak ado nan nyo kana
Bininyo lah lari, Karisiak batuka aka